Met mijn vismaat Johan, had ik het idee om eens een dag een sprong in het diepe te wagen. Het plan was om te gaan trollen op nieuw en ondiep water. Het water is mij wel bekend, ik vis er wel eens vanaf de kant, maar het is zo groot en uitgestrekt dat het vanuit een boot beter te bevissen is. Om een idee te geven: vanaf de kant kun je ongeveer 10% redelijk uitkammen. De rest is onbebereikbaar zonder een nat pak op te lopen.

Het laatste weekend van februari was de planning. Maar helaas, het werkrooster van Johan gooide op het laatse moment roet in het eten. Doorschuiven dan maar. Woensdag 1 maart was het wel zover. We gaan trollen. Voor mij heel bijzonder omdat ik voor het laatst 6 jaar geleden vanuit een boot met kunstaas in de weer ben geweest. Ik kon dus niet wachten.

Woensdagochtend
De wekker gaat al vroeg. Een blik uit het raam bevestigd een en ander. Echt weer om je schoonmoeder het gras te laten maaien. Sneeuw, regen en hagel wisselen elkaar aanééngesloten af. Ik bel Johan maar eens op. ‘Goed weer joh, we gaan ervoor’. Altijd optimistisch blijven natuurlijk. Na deze laatste bevestiging wordt de thermoskan koffie gezet en verzamel ik genoeg etenswaren om het welbekende weeshuis mee te voeden. Om onder deze omstandigheden lekker warm te blijven zul je moeten blijven eten en drinken en eten en dri...

10:00 uur zien we elkaar op de afgesproken plek. Johan was er iets eerder en de boot ligt al bijna klaar voor vertrek in het water. Al mijn rommels erbij en we kunnen vertrekken. Johan begint met zijn SSR in te felle kleuren, ik met een doffe X-rap jointed. Ik vis aan de rechterkant en Johan aan de linkerkant.
Na 100 meter heb ik al twee aanbeten, maar deze bleven niet hangen. Al snel komen we aan bij een dooplopend stukje. We passeren wat gezonken takken en Johan voert zijn geel/oranje ding erlangs. BAM!! Met nog geen 5 minuut de eerste aanbeet voor Johan. De motor in zijn vrij, mijn plug snel binnenhalen. De vis verzet zich hevig en wil meteen terug in de takkenbende. De slip begint lijn af te geven en flinke kolken aan het wateroppervlak geven aan dat dit geen pietluttig frummelsnoekje is. Na een minuut verschijnt en een schim achter de boot. ‘Noh, wat een dikkerd’ klinkt het verbaast over het water. Wanneer de vis bij de boot komt en Johan deze uit het water pakt, blijkt dat deze toch inderdaad wel erg dik is. Alsof er eend voor ontbijt op het menu stond, zeg maar.


Zo da’s mooi. Een dikke vis van tegen de 90 als opener. Dat belooft wat. We varen door en het weer wordt slechter. Lichte sneeuw gaat over in dikke sneeuwvlokken met afentoe met hagel. Voor het wer doen we het zeker niet. We trollen door een brede ondiepe vaart. Geen succes. Dan maar een zijslootje opzoeken. Al snel enkele aanbeten op de SSR. Langs het begin van een rietkraag krijg Johan weer een forse tik op zijn hengel. We zien de snoek even eraan hangen in het heldere water, maar deze schiet los. ‘Shit, dat was alweer een mooie Peter’. Ik verzoek hem zijn plug eens binnen te halen om de dreggen eens nader te bekijken. In de luwte van een kas vervang ik snel de standaard dreggen door Gamakatsu’s 1/0. Eens kijken of het nu beter wil. De vaart loopt dood en dus cruisen we terug. Weer langs de rietkraag en nu is het raak. Een snoek duikt van op de SSR. Heftig stribbelden komt deze dichterbij de boot. Ik grijp en onthaak je vis. We schatten de vis ergens achterin de 70, begin 80. de snoek gaat terug en we gaan door. Ik heb inmiddels de plug vervangen voor een forse jerk die zich goed laat trollen. We trollen richting een sluisdeur. We vermoeden dat het daar wel eens diep kan zijn en je weet maar nooit wat er op het talud ligt. We leggen de boot tegen de sluisdeur aan en kijken op de dieptemeter. Die maakt ons blij. Veel stipjes en enkele stipen verschijnen 5 meter onder de boot. Twee stukjes rubber overboord en hengel in de steun. Het begint harder te sneeuwen. Wel een heel mooi gezicht en een mooi moment voor koffie.


De vis beneden weet blijkbaar dat we aan de koffie zitten want we worden uitstekend met rust gelaten. Na de innerlijke mens te hebben verzorgd gaan we weer op pad. We varen een andere zijsloot in. Na een paar meter een tik en een kolk bij mijn jerkbait. Mis! Ik begin er toch wel een beetje van te balen. Dus we varen een kort rondje en varen de sloot opnieuw in. En deze keer is het echt raak. Een mooie snoek van ongeveer 70 cm greep de grote divani bender. Snel onthaken en weer terug.

We komen bij een afslag waar we een dorp in kunnen varen. Ziet er goed uit en vol vertrouwens trollen we tussen de huizen door. Een wereldse plek zo blijkt, we zien enkele snoeken jagen en ik mis al snel de eerste forse snoek. Net voorbij de eerste brug is het Joahn zijn beurt om er een te missen. Weer zo een grote, waarschijnlijk in de 90. Het verdere verloop laat jagende snoek zien en wat missers. Opvallend feit is dat met deze belabberde omstandigheden de snoek het goed doet. En dan vooral de grotere exemplaren. Het kleinste dat we tegenkomen zit achterin de 60 cm. Ik dirigeer Johan naar een stukje nieuwbouw water. Ik heb hier in het verleden wel eens enkele kleine snoekjes gevangen. Jointed 13 eraan en na loop ik dat ding al over de bodem te trekken.....denk ik. Ik haal de plug binnen en tot mijn mijn stomme verbazing: ‘he! er hangt een vis joh!’ een snoekje van een cm of 50 vergiste zich. Vlot onthaken en weer terug. 2-2. De j13 mag terug en na 20 meter, HANGUH. ‘Wat! Alweer?’is de reactie van kap’tein. Het volgende snoekje is wat groter en boekte hard op de half verleten plug.


De rest van het water leverd alleen maar aanbeten van waterpest allerlei groenvoer op. We varen terug door de nieuwbouw. ‘Hier had jij toch een aanbeet net?’ zegt Johan. Hij is nog niet uitgepraat of de volgende snoek laat zich in het kraakheldere water zien. Wederom een vis van gemiddeld formaat die de felle ssr wel lustte. De snoek mag even kort de kuip inspecteren en zwemt alweer. Inmiddels begint het enorm te sneeuwen en te waaien. We gaan er uit zien als twee verschrikkelijke sneeuwmannen. Nee, we doen het nog steeds niet voor het mooie weer. We varen een andere woonwijk in. Hier weten we snel enkele snoekjes achter elkaar te vangen. Soms is het onthaken en 30 meter verderop alweer onthaken. Inmiddels hebben we in totaal iets van 10 vissen. Kan slechter. Ik dirigeer Johan richting een breder stuk water. Hier moet vis liggen, weet ik.

Als we bijna om moeten draaien, het loopt dood, krijg een loeiharde beuk op mijn hengel. Haha, denk ik, eindelijk iets fors voor mij. De vis doet goed zijn best er trekt regelmatig enkele meters lijn van de reel. Maar na enkele runs houdt het toch op en komt de vis langzaam dichterbij. Alweer zo een mooie vis. Van een hoekje. De plug zit helemaal achterin en alleen het staaldraad steekt nog uit de bek. Johan onthaakt de hoekbewoner voor me. Zo rond de 80 schatten we deze schtterende vis.

We trollen snel verder en tussendoor pakken we nog enkele kleinere snoekjes, maar niks bijonders. We slepen nog over een talud van een wat grotere plas, maar dat leverd niks op. Alleen de ondiepere delen geven leven. De teller loopt op naar de 6-8 voor Johan. De dag is al lang geslaagd. Het weer laat zich wederom van zijn goede kant zien en we vinden het eigenlijk wel weer mooi geweest voor vandaag. ‘Je moet toch nog even gelijk komen hoor Peter’. De volgende is voor jou. Johan dirigeert de boot langs de kanten zodat ik mijn redhead ssr er langs kan trekken. Kijk, dat vind ik nou eens sportief. We varen het laatse stukje terug, nog steeds twee ssr’s meeslepend.

We ronden de laatste bocht en zien de auto en trailer al duidelijk staan. ‘Uit het midden!’ roept Johan. Op nog geen 50 meter van trailerhelling knalt de allerlaatste snoek van de dag op Johan’s felle ding. In het halfdonker drilt en onthaakt hij de wat vaal getekende snoek. Nu is het echt wel mooi geweest. 16 Vissen in de boot, 7 voor mij en 9 voor Johan. Beiden hadden we onze bonusformaat vissen en nog wat 60’ers en 70’ers alsmede wat grut met grootheidswaanzin. Dit was een werkelijk een topdag. We waren ‘openminded’ begonnen. Zelf als we niks vangen hebben we het toch wel naar ons zin en elke vis is dan mooi meegenomen. Als je er dan uiteindelijk 16 in de boot krijgt kan je dag niet meer stuk. We moesten kou, regen, wind, hagel en sneeuw doorstaan maar het was het allemaal dubbel en dwars waard. Nu rest de vraag: wat wordt het volgende onbekende water???

Tot de volgende sessie....

Peter Tuinman

© Dit artikel is exclusief geschreven voor EFFE VISSE in samenwerking met Peter Tuinman en mag als zodanig niet gebruikt worden voor andere doeleinden buiten deze beide partijen om.