Dag 1: het vertrek;

Zondag 21-07-2002 was het dan zover. We gaan naar Ierland, we gaan naar Ierland. Het enige nadeel van het boeken bij Ryan-Air was dat we helemaal naar Charleroi moesten rijden. Dit betekende dat we om ongeveer 08.00 uur vertrokken uit Sassenheim om op tijd te zijn voor het inchecken in Belgie. Vertrektijd was om 14.00 vanuit Charleroi dus om 12.00 uur moesten we er zijn. Wachten wachten wachten, want uiteraard waren we veel te vroeg. Afijn 14.00 vertrok het vliegtuig en waren we op weg naar Shannon Airport. Om ongeveer 14.30 uur landden we op Shannon alwaar we een taxi hadden gecharterd om ons voor 48 Euro naar onze verblijfsplaats zou brengen. Een krap uur later waren we in Killaloe, Kincora house B&B om precies te zijn. We werden alleraardigst verwelkomd door Ursula, onze hostess voor deze week. Ze zou direct Ferdinand bellen om ons te ontmoeten, en het een en ander te bespreken voor deze week en een beetje bij te praten over vangsten en hoe het bij ieder thuis gaat. Na onze spullen uitgepakt en onszelf opgefrist te hebben togen wij naar een voor ons bekend adres, Galloping Hogans. Honger, dat hadden we wel zo onderhand. En dorst ook. Dag 1 zit erop, bijna dan, want het was weer eens gezellig bij Galloping Hogans. Morgen vissen.....

Dag 2: vissen;
Eindelijk, doen waar we voor gekomen waren. Snoeken in de grootste zin van het woord. We hadden met Ferdy afgesproken om 09.00 uur bij de brug over de rivier de Shannon. Hij nam ons mee naar een plek aan de overkant om de boot te water te laten. Na alle spullen te hebben ingeladen ging de eerste visdag van start. Vol goede moed tuigden we de hengels op en togen naar de eerste stek. Met jerkbaits vissen hadden we eigenlijk nog niet echt uitgeprobeerd, daar het trollen ons negen van de tien keer goed afging. Maar omdat we toch redelijk leergierig zijn hadden we al wat van dit kunstaas aangeschaft, zodat we niet helemaal onbeslagen ten ijs zouden komen. De eerste stek; Na het verlaten van Shannon River direct links tussen het riet en de blauwe boei, een prachtig plantenbed, die we dus goed in de gaten moesten gaan houden op de dagen dat we zonder Ferdy zouden gaan. Na een drift of drie hielden we deze stek voor gezien en gingen door naar Two Mile Gate, een klein stukje varen van onze eerste stek. Goed opletten waar Ferdy de planten zag staan en rekening houden met de windrichting voor een optimale drift. Het was ons bekend dat dit niet bepaald een optimale tijd was om veel aanbeten te krijgen maar als je bij de pakken neer gaat zitten vang je zeker niets! Elk stukje van elk opvolgend plantenbed werd nauwkeurig uitgekamt, telkens weer na drie of vier driften snel verkassen naar een vers stukkie. Een misser, shit da’s balen, zeker als de aanbeten al zo gering zijn!! Maar er is hoop, een aanbeet gehad en een volger geeft toch weer moed dat er wat gevangen gaat worden. Even na twaalven ’s middags, een verre worp over het plantenbed en knal, net aan één tik gegeven en een snoek vergist zich. Een flinke dril volgt, alhoewel je het drillen tot een minimum moet beperken in de zomer, anders komt de Esox Lucius flink wat zuurstof te kort op het moment van vrijlaten. Na een korte tijd komt de snoek bij de boot, Ferdy haalt hem/haar in de boot doormiddel van de kieuwdekselgreep, snel opmeten en foto’s maken en gelijk weer terug het water in, dat is toch altijd het beste voor de snoek. Gevangen op de M’aadvis, baarskleur, een perfect stuk jerkbait.

De eerste was in de boot, 92 cm schoon aan de haak en een hele mooie tekening op de rug! Keurig onthaakt door de meester himself en met een minuut of tien hooguit vijftien lag de snoek alweer in het water. Onze kennis over de levenswijze werd deze week weer eens flink op pijl gebracht door Ferdinand die wat ons betreft voor de Ierse snoek de ongekroonde koning is. Als je nog zoveel over de snoek gelezen hebt, kun je van hem nog een hoop leren! Op naar de volgende stek. Het leek of de bijt-periode was begonnen en daar moesten we nu dankbaar gebruik van gaan maken door heel frequent in te blijven gooien. Niet zonder resultaat, Ferdy krijgt een beuk op zijn Jerk hengel en het blijkt geen kleintje. Zoals al eerder verteld, kort drillen, ook om te zorgen dat ze niet terug de planten in zwemmen en zich kunnen bevrijden van de jerkbait. Eenmaal in de boot, snel onthaakt en gemeten; 101 cm, de eerste meter was een feit en het was een mooie. De bijtperiode was volop aan de gang dus snel weer te water en laten zwemmen, na uiteraard de nodige plaatjes geschoten te hebben. Nog een drift op dezelfde stek leverde niets op dus op naar de volgende. Twee snoeken in een tijdsbestek van nog geen uur, geen slecht begin van de vakantie! Je moet er wel wat voor doen, maar dan krijg je ook wat! De volgende stek wierp ook zijn vruchten af. Pat Sluijm was volgens de regel aan de beurt om een snoek te vangen. Bang, voelde hij aan zijn stok van 270 cm!! Ook dit is geen kleintje hoor ik Ferdy roepen. Snel de hengels indraaien om de dril goed te kunnen laten verlopen. Eenmaal bij de boot heeft Ferdy de bun volgegooid met vers zuurstofrijk water om de gevangen snoek wat rust te gunnen.

Wat opvalt aan de gevangen snoeken tot dusver is dat ze onder de vlooien/luizen zitten. Ze leven in deze tijd van het jaar tussen de planten dus springen ze over van plant naar snoek! Eenmaal weer bij de mensen kan de snoek gemeten worden en op de foto. De tweede metersnoek van vandaag is een feit. 103 cm en tevens een P.R. voor Patjo Sluijm!! Keurig cm voor cm verbeterd hij z’n P.R.. De volgende stek was ook weer bingo, Pat Lans pakte zijn tweede voor vandaag, een kleiner maatje, maar daarom niet minder mooi. 87 cm is toch een mooi maatje, dacht ik zo! Kort daarna was het weer Pat Sluijm die een tik aan de hengel kreeg, mooi beestje van 85 cm was het resultaat. Nog diverse plantenbedden afgevist, maar niets meer gevangen. Einde visdag een, conclusie; blijf geconcentreerd ten allen tijden want een misser is snel gemaakt. Vijf snoeken waarvan twee meters!!! En de nodige volgers en missers. Het was goed dat Ursula een heerlijke lunch had klaargemaakt, anders hadden we geen tijd gehad om te eten tussen de middag. ’s Avonds heerlijk gegeten bij Galloping Hogan’s, waar we tevens het nodige vocht naar binnen goten in het bijzijn van Ferdy en Evelien. Wordt vervolgd !

Patrick Sluijmer en Patrick van der Lans.
mailto:lanselot@wanadoo.nl
© Dit artikel is exclusief geschreven voor EFFE VISSE in samenwerking met The Paddy's, en mag als zodanig niet gebruikt worden voor andere doeleinden buiten deze beide partijen om.