Team Effe Visse presenteert...........Ballyconnell
8 t/m 15 mei 2004
IRELAND HERE WE COME !!!!
HOOFDROLSPELERS:
PIKEMAN ( Jan )
MINNOWMAN ( Rens )
WIKKELMAN ( Bart )
ROOKY ( Ronald )
SMUL ( Jos )
WOEF ( Aad )
VOORBEREIDING.
Okt. 2003 werden de koppen bij elkaar gestoken. Wat wordt het deze keer??
Milltown of Ballyconnell. Nu zul je je afvragen wat Milltown is. Nu dat is een
vlek op de kaart in Co. Cavan, waar Horst Westrich, Duitser, een vishotel heeft
met 10 goede lakeboten en een gigantische hoeveelheid water voor de deur. Zelf
ben ik er al diverse malen geweest, maar er werd gestemd en het werd dus
BALLYCONNELL.
PIKEMAN kreeg de taak alles op het gebied van organisatie te
regelen, ( vliegtuig, auto, slapen , eten , boten, enz. enz.) Hoop werk maar dat
is Jan wel toevertrouwd. Januari 2004 werd EasyJet geboekt voor het “kapitale
“bedrag van € 63 de man. ( Lang leve EasyJet). Auto geregeld met enorme inhoud,
want er gingen nogal zwaarwichtige mannen mee. Alles leek onder controle, totdat
de avond voor vertrek. Jan aan de telefoon. “Aad, mijn vader kan niet mee wegens
ziekte. Weet je iemand ? Anders gaan we met zijn vijven.” Rot voor Jan senior,
hij had er zich zo op verheugd, maar het kon gewoon niet. Daar zat ik met een
probleem. Hoe vind je iemand, die de andere morgen meegaat naar Ierland. Nu heb
ik een vismaat, die net zo gek als een deur is, als het over snoeken gaat. Zijn
naam??? JOS, alias SMUL. SMUL heeft een Lunchroom/Cafetaria op het mooie (voormalige)
eiland Wieringen met de naam SMULTARIA.
Dus Jos gebeld….
"Zin om mee te gaan naar Ierland ?”
“Wanneer ?”
“Morgen ?“
“Jij bent gek, dat lukt me nooit.”
“Denk er over na en bel me terug”
Na tien minuten Jos aan de telefoon.
“Ik ga mee”
Ik had niet anders verwacht.
Dus na het een en ander geregeld te hebben toch met zes man naar Ierland. Op
Schiphol vlot ingecheckt, (de weegschaal voor de koffers was zeker defect) ,
snel door de douane, stegen we keurig op tijd op in die half gekleurde
sinasappel en stonden we vroeg in de middag op Belfast Int. Airport.
Relaas van **** SMUL **** ( Jos )
Sta ik in mijn zaak klanten te helpen, gaat de telefoon. Aad aan de lijn. Of ik mee ga naar Ierland. Er is een man uitgevallen. Vraag ik nog wanneer ??? Krijg ik een antwoord van …morgen om half tien pik ik je op. Ik stond even met mijn mond vol tanden, maar toen hij het me had uitgelegd, begon het te kriebelen en na ruggespraak met vrouw en kinderen, (wat een schatten) en veel regelwerk voor de komende week stond het licht op groen. Eerst zaterdagochtend vroeg nog een tenniswedstrijd, daarna met Aad op naar Schiphol, en vroeg in de middag in Ierland. Het moet niet nog gekker worden.
***************.
De auto op Belfast gaf wat problemen, maar na veel passen en meten en met behulp van schoenlepel en glijmiddel konden we nog net ademhalen en bij het koppen tellen zat iedereen er nog in ook. Na een rit van enkele uren kwamen we er redelijk gezond maar wel verkreukeld uit de auto rollen en stonden we in Ballyconnel bij Francis voor de deur. Nu het was wel even wennen aan onze gastheer, want toen we binnen stapten, wist hij van niets en boten had hij niet. Wel bellyboten. Maar we lieten ons niet op de kast jagen en onder het genot van een pint Guinnes werd ons de kamers gewezen. Alles hagelnieuw. Pas aangebouwd. Een plaatje. Zelfs kregen we beschikking over twee nieuwe lakeboten en de vertrouwde polyester boot “TUPPERWARE”. Aan de pub was een stuk aangebouwd en ik moet je zeggen dat ik heel wat pubs van binnen gezien heb, maar dit was wel zo gezellig en smaakvol ingericht, dat ik even dacht van “ Is dit Ierland? “ Als de rook de hengels opgetuigd. Aan tafel werden voor de zondag de boten ingedeeld, tactiek besproken, plannen gesmeed.
ZONDAG, de eerste visdag.
Om negen uur bij het meer. Geen zuchtje wind en zwaar bewolkt.Het water was
als een spiegel Twee hagelnieuwe zes meter lange lakeboten en die ouwe
TUPPERWARE !!!! Nu ben ik wel wat gewend in Ierland, maar die boot de Tupperware
is een verhaal apart. Het is een klein toerbootje, waar de kajuit op een
knullige manier is afgesloopt, of een te lage brug is tegen gekomen. Het verband
was er totaal uit. Met recht een badkuip met scherpe randjes. Maar om het leed
te verzachten had de man voorin de boot een mooi roestvrijstalen reling in zijn
rug en een kikkertje onder zijn zitvlak, dat bij onverwachte bewegingen de
edelen delen aardig wist te raken. “ OEPS ” Het geheel werd opgefleurd met een 8
PS. motor. Maar varen dat dat ding deed. Als een speer door het water. Daar
konden de lakeboten niet tegenop. Het werd natuurlijk haast maken wie het eerst
een snoek in de boot had. Dat duurde slechts 10 minuten. Rookie Ronald ving de
eerste en meteen een knappe. 99 cm. We vingen zondag net geen meter, maar 4 x
boven de 90 en heel wat boven de 80 cm. ’S avonds in de pub, na een filetsteak (zeg
maar gerust een berg vlees) en wat pinten Guinness werd de dag nog eens
nageplozen. Conclusie : Moeilijk te vangen, geen wind, maar toch dik tevreden.
Tactiek voor de volgende dag besproken, naar het weerbericht geluisterd. Niet zo
gunstig. Het hogedrukgebied wist van geen wijken. Zwaar bewolkt, geen wind .
Voorlopig geen verandering.
Relaas van **** SMUL **** ( Jos )
Maandag om 7 uur de wekker. Nu moet je weten, dat ik normaal pas om 1 uur in de nacht pas in bed duik. Dus dit was wel even wennen. Half acht ontbijt, thermoskannen vullen met extra “strong”coffee. (het leek wel een bakkie teer dat extra strong), naar de supermarkt voor een roll (klein stokbroodje) met beleg., en op naar de boten. Rens wordt mijn maat en de boot …. Tupperware !!!!! Ik hoop dat het vandaag wat beter gaat, want met een jerkbaithengel heb ik eigenlijk nog nooit gevist. Alleen maar trollen in de Kop van Noord Holland op die ondiepe watertjes naast de boot. Hier is het andere koek. We zien wel.
--------------------------------------------------
Maandag, samen met Bart.
In het eerste uur wordt goed gevangen, maar na twee uurtjes is het gedaan
met de geit. De een na de andere boot zie je stiekem naar het tweede meer
verdwijnen, en dan naar het derde meer. Het wordt een taaie dag. Geen meters maar
toch nog allemaal snoek boven de 80 cm. Voorin de boot zit een bergruimte en
kijk nu eens even, …..een grote zak met hondenvoer. Onder het zingen van
Sinterklaasliedjes halen Bart en ik de Tupperware in en met kwistige hand
mieteren we de hele lading hondenbrokken in de boot bij Jos en Rens We vangen
nog snoek ook. Geen probleem en als toegift een bos met nylon met aan het eind
een mooie levende voorn.
Dinsdag
Nu
gaat het gebeuren. Met Minnowman ( Rens ) als stuurman bemannen wij de
Tupperware. De eerste taak is om de kikker uit de boot te slopen. Had geen zin
om met een hoog stemmetje thuis te komen. Daarna varen met die wiebelkont. Viel
uiteindelijk reuze mee. Met de middag ruilden wij de oude trouwe Tupperware in
voor weer een nieuwe lakeboot. Moesten wel die 8 Pk. motor omzetten. Nu dat
hebben we geweten. Minnowman stapte op de steiger om het zaakje te klaren en
ging er dwars door heen. Van de weeromstuit en het gesleep met dat zware kreng
kreeg hij het Spaans benauwd en durfde zich niet meer te bewegen. Ik vroeg wat er
was ? “Sch…t zowat in mijn broek” Met een bos tissues waggelde hij de steiger af
en verdween tussen de struiken, om er even later weer opgelucht uit te komen. Ik
lag met de slappe lach languit in de boot. Toen we wegvoeren keek ik nog eens
naar die ouwe, ouwe Tupperware. Zag ik een traan van de boeg af biggelen?? Zeker
weerspiegeling van het water. Maar Rens wijdde de boot in, want binnen een half
uurtje landde hij de eerste meter van de week. Lengte 103 cm. Er werd die dag
goed gevangen. Allemaal grote snoek.
Relaas van **** SMUL **** ( Jos )
Met Pikeman in de boot. Die duwde me direct een jerkbaithengel in mijn handen met een reel er op. Totaal geen ervaring met een reel en je mag rustig van mij aannemen dat ik van gooien met zo’n ding totaal geen kaas heb gegeten. Dus de ene pruik na de andere. Maar na een uurtje ging het al beter en na enkele missers en na zwemmers was het bingo ! Dat is een mooie sport, wat een sensatie als er een snoek op klapt. Op het eind van de dag…. 9 snoeken gevangen met als grootste een van 96 cm. Ik was gelijk omgeturnd en voortaan wordt het jerken. ( met reel natuurlijk ). Hebben een plannetje gemaakt om een kilo hondenbrokken in Aad zijn bed te mikken. Zal hij lekker slapen.
--------------------------------------------------
Woensdag
Windstil met zon. Tijd voor de zonnebrand. Stap bij Rookie Ronald in de
boot. Rookie wordt “”ROOK”” , want die hoef je niet s meer te leren. In de
middag naar de steiger voor onze “lunch”. De hele groep zit te blaffen en zij
stikken haast van het lachen. Blaf gezellig mee en vraag nog of ze hondenbrokken
op hun brood hebben. Wordt Woef gedoopt. Laat het gelaten over mij heen gaan.
Een kleine opsomming van de vangst van de dag : 87, 88, 89. 89. 90, en Bart met
een balk van 105 cm. Laat die lange maar schuiven.
Relaas van **** SMUL **** ( Jos )
Als ervaren Horecaman wil ik toch even wat kwijt over onze gastheer, zijn service, zijn. B&B, zijn keuken. .Francis ……., eigenaar van ANGLER’S REST is het niets te dol om zijn gasten naar het zin te maken. Met grappen en grollen, à la Mr. Bean, wordt alles voor je geregeld. De kamers zijn een plaatje en het eten is buitengewoon goed. Speciaal de Filet Steak is vermaard. Dus in de pub maar weer een aanval op die o zo malse Filet steak met een grote pint Guinness. Kijk ik op een gegeven moment onder tafel, zie ik die grote slof van Rens onder de tafel uitgestald staan. Dat vraagt om een reactie . Een flesje tafelazijn doet wonderen en de slof wordt door Aad en mij rijkelijk besproeid. Nog steeds geen sjoege bij de eigenaar van die slof. Weer een scheutje… het begint knap te stinken…. nog niets,…. Dan eindelijk van… “Verrek, mijn voet begint te branden”. Wij zijn niet bij te brengen, maar op het end, als we weer wat bij onze positieven zijn, biechten we alles eerlijk op. “Krijg jullie nog wel “ Op de kamer heeft Woef nog steeds niet de hondenbrokken in zijn bed ontdekt.
**** xmxmxmxmxmxmxm *****
Donderdag
Het weer blijf van geen wind enz. enz. De twee Wieringers Smul en Woef in
een boot. Zal me een feest geven. Jos weet al heel goed met de reel om te gaan.
Heeft de smaak te pakken en blijft gooien, gooien en nog eens gooien. (Hoe een
mens in een week kan veranderen !!!). Toch nog een uurtje trollen en ja hoor er
duikt een snoek op Smul zijn zwarte jerkbait. Moet een mooie zijn. Blijft
beneden. Na een tijdje eindelijk boven en de boot in. Lengte 101 cm. De dag kan
niet meer stuk. Smul springt van zaligheid op de banken. Ik bied nog geld voor
die jerkbait, maar Smul is keihard. Feest gaat niet door. I
n bed vind ik een
paar handen hondenbrokken. Het geblaf op de kamer is niet van de lucht. In het
donker gaat er een lading richting de daders.
Relaas van **** SMUL **** ( Jos )
Toen ik hals over kop met ze mee naar Ierland ging, had ik snel wat pluggen en jerkbaits in een doos gedaan, waaronder een zwarte jerkbait. Hierop ving ik, al trollend, al mijn snoeken. Aad heeft dezelfde, maar …. die lag nog in Nederland. Vergeten dus. Wilde hem van mij kopen, maar had geen geld op zak. Laat ik er in de middag een hengst op krijgen. Hengel zowat uit mijn handen. En “bingo “de eerste balk in Ierland.. Drie tot viermaal in de volle lengte boven water. In de boot, onthaakt, snel op de foto en weer laten gaan. Lengte 101 cm. Midden op het meer een rondedans met Aad . Nu werd het oppassen geblazen, dat mijn zwarte jerkbait niet in een onbewaakt ogenblik gejat werd en zomaar aan Aad zijn hengel hing. In de pub een extra biertje genomen op het succes. Nu de laatste dag eraan komt wordt er geloot voor de indeling in de boten. Na veel geharrewar komt er uit dat we dezelfde indeling hebben als de eerste dag. Moeilijk doen als het ook makkelijk kan.
**** ========== ****
Vrijdag, de laatste visdag
Wederom droog weer, maar een beetje wind op het water.Vingen die dag
redelijk. En er zaten vrij grote snoeken bij. Op de steiger, lekker in de zon,
wordt in de middag even pauze gehouden voor een broodje. Pikeman houdt me aan de
praat en ondertussen saboteert Rens (op wraak belust vanwege zijn azijnpoot)
mijn motor. Hoofdschakelaar uit. We gaan weer en de motor start probleemloos.
Laat die schakelaar nou geen dienst meer doen. Heb ik even mazzel. Had me anders
het rotje
gezocht. Op de steiger werd hardgrondig gevloekt van hoe kan dit nu.
Pikeman, nog steeds nog zonder metersnoek, jerkt,…. trolt,… jerkt, …blijft
trollen en jerken. Tijd dringt. (Afgesproken was de boten om 18.00 uur aan de
kant te hebben,) Om 17.50 uur een kolk en het wonder is geschiedt, Jan vangt
zijn metersnoek. Precies een meter lang. Ik heb hem vast moeten houden anders
was hij van blijdschap over boord gesprongen.
Relaas van **** SMUL **** ( Jos )
Zat weer met Rookie Ronald in de boot. Vingen redelijk snoek en hoorden ineens de roep van een koekoek.. Nu is Aad bedreven in het imiteren van de koekoek, en begon hem na te doen De koekkoek vloog van links naar rechts, op zoek naar het geluid en hield op laats zijn kop niet meer. Wat had dat beest het druk. Wij ook in de boot aan het “kroepoeken” Toch maar weer gooien. Ving weer een mooie snoek ( 94 cm) op mijn zwarte jerkbait.
**** ================= ****.
In de pub werd het eten, inpakken en een laatste biertje drinken. Het zat er op. Het was een week van … geen druppel regen … grote snoek … geen wind … veel gelachen. Er werden die week ruim tweehonderd snoeken gevangen , waaronder 4 meters ( Bart 105, Rens 103. Jos 101, en Jan 100 cm ) en 13 boven de 90 cm.
Wieringen, 3 juli 2004.
Aad en Jos.
