De Korte en de Lange
Ierland - Cornalack - oktober 2003
(door Frans Dam)
|
De Korte en de Lange |
|
|
Aangezien ik een vader heb, die helemaal maf is van Ierland en
snoeken, is het niet zo verwonderlijk, dat ik eens per
jaar een weekje met hem mee ga om in Ierland op Lough Derg, bij Margriet en Henk
in CORNALACK te gaan vissen. Maanden had hij aan mijn kop gezeurd van wanneer
gaan we nu eens.??, en in oktober was het zover. Nu moet je weten dat ik niet zo
vaak snoek, maar de reputatie geniet van als ik meega, ook altijd weer de
grootste snoek schijn te vangen. Beginnersgeluk hoor ik dan !! Ja, " Ja, 10 KORTE en ZES LANGE.!!!!" FRANS informatie over Cornalack vindt je op onze sponsorpagina of door hier te klikken een of meerdere dagen je laten gidsen door Ferdinand Heijerman ? www.pike-ireland.net nog niet in het bezit van die goed vangende AAD-BAITS ? klik hier
Dit artikel is exclusief geschreven voor EFFE VISSE in samenwerking met Frans & Aad Dam, en mag als dusdanig niet gebruikt worden voor andere doeleinden buiten deze beide partijen om. |
het zal wel,
maar …. goed daar zullen we maar niet over bekvechten. Je hebt vissers en
vissers, nietwaar!!. Soms als ik tijd heb, gaan we weleens in de Kop van Noord
Holland trollen en komen steevast schooljongens op de fiets tegen, die dan
vragen van…"Heeft U al wat gevangen ??!!" Ik geef dan al of niet aan
of we wat hebben, maar die ouwe bromt dan altijd van … . Ja, twee korte en
drie lange. Goed, maar nu Ierland. Aangezien we daar ook vrienden gaan bezoeken
en het een en ander willen zien, gaan onze vrouwen ook gezellig mee. Deze keer
van Schiphol naar Cork met Aer Lingues. Pracht verbinding en na drie uur rijden
op de plaats van bestemming. Kwamen nog door Cashel, en gestopt natuurlijk.
Boven op een berg een enorme ruïne van een kathedraal. De moeite waard. !!! In
CORNALACK natuurlijk met Henk en Margriet bijkletsen onder 
het genot van potten
koffie. Het meer was weer een plaatje en de boten aan de steiger lagen te
wachten op….????? Plannen werden gesmeed. De eerste dag naar de Shannon en
daar proberen. Nu dat viel een beetje tegen. We vingen wat snoek, niet groot en
ook nog baars op de jerkbait. Langs de Shannon bij Portumna, zaten een bult van
die nerveuze Engelsen op brasem. Het leken wel politieagenten, die onze boot aan
de andere kant van de rivier wilden hebben. Ja daaag!!!!. Wij vriendelijk terug
zwaaien. Dinsdag met de vrouwen naar de kasteeltuinen in BIRR geweest. Dit is
een aanrader. Er is zelfs een permanente tentoonstelling over astronomie.
Voordat wij uit Nederland vertrokken hadden we al een afspraak gemaakt met
Ferdinand Heijerman, visgids te Killaloe. Ferdinand
verstaat zijn vak uitstekend en al jaren maken wij gebruik van zijn diensten.
Afgesproken werd het haventje in Garrykennedy. Aldaar een van de beste pubs van
Ierland, n.l. LARKINS !!! Hier moet je geweest zijn. Wat een sfeer ,uitstekend
eten en…. lekker bier. Allereerst natuurlijk Ferdinand gefeliciteerd met de
geboorte van zijn dochter. Daarna letterlijk de boot in. Het was droog, maar een
harde wind maakte het er niet makkelijker op.
Hoge golven. Eerst maar een uurtje
trollen. Leverde weinig op. Baars en enkele missers. Dan maar driften. Ferdinand
op de achterbank, die ouwe in het midden, en ik voorop. Kostte in het begin wel
moeite om me staande te houden ,maar alles went, nietwaar!! Na een half uurtje
was het bingo. Ik ving een snoek van 102 cm. tien minuten later
… weer een, deze was 104 cm. Nu was Aad, mijn vader dus, aan de beurt. Snoek
van 100 cm. op het Toppie. Weer een half uurtje later had ik er weer een. Deze was…103 cm.
Ferdinand en Aad wilde me dumpen op een eilandje, want dit werd te gek. Drie
metersnoeken in amper een uurtje. Tenslotte wist Ferdinand nog een snoek van ca.
80 en jawel de laatste snoek die hij ving was 110 cm. Deze dag was goed voor 5
snoeken boven de meter. Moe maar dik tevreden kwamen we weer aan wal en na
afscheid van Ferdinand te hebben genomen, reden we terug naar CORNALACK. Vrijdag
gingen we weer het meer op en bleven in de buurt van CORNALACK. Het wordt
eentonig, maar na een uurtje was de eerste snoek, die ik ving 106 cm en een
uurtje later een van 107 cm. ""Beginnersgeluk"" hoorde ik
steeds naast me in de boot. Aad moest het doen met een van 90 cm. Wat we die dag
verspeeld hebben is niet op één hand te tellen. Snoeken die sprongen,
schudden, en gedag zwaaiden. Om gek van te worden. Dit weekje Lough Derg bracht
ons 6 metersnoeken en een stuk of 10 kleinere snoeken op. En wat me weer was
gelukt … de grootste !!!! Toen we weer veilig op Schiphol stonden en door de
douane de aankomsthal in liepen,stond mijn zwager ons op te wachten en toen hij
riep: Hebben jullie nog wat gevange,??? brulden wij samen terug