Vervolgens besloten we het die dag nog op verschillende plekken, maar nergens liep het uit op goede resultaten. Door deze omzwervingen bleek de benzine echter aardig op te raken, waardoor we op de terugweg zonder benzine kwamen te zitten. Dat werd dus roeien in combinatie met de electromotor. Ik kan u vertellen dat 10 km roeien lang is…..zeer lang! Ons humeur had er echter niet onder te lijden. Er werd veel gelachen om onze eigen stupiditeit! We kwamen voor het donker de haven binnen, met het vooruitzicht op warm eten, een stevige borrel en flinke spierpijn. Ach wie weet heeft het langzame roeien ook zijn bijdrage geleverd aan het investeren op groot buitenlands water…… Het gebeurt ons in ieder geval niet weer! Trevor met een leuke Zweedse snoek. Rik met een mooi getekende snoek.


Dag 3

Het weer bleef super en sommigen van ons hadden het gezicht door vorige dagen al lichtelijk verbrand. We hadden een leuke baai op het oog waar we best een eindje voor moesten varen. Deze keer met VEEL benzine in de boten! Daar aangekomen bleek het een afgesloten baai te zijn. Een vogelbroedgebied. Een vlakbij gelegen baai bood een tweede kans. De aanduiding van de watertemperatuur op mijn dieptemeter was een goede indicator of er kans op azende snoek was! Deze baai zorgde voor een aantal mooie snoeken in de boot. Een bekend stuk tussen twee eilanden in bracht ons dit keer geen snoek in de boten! Verkassen dan maar. In de laatste baai van die dag werd er, op het moment van bijna opgeven, door mij een mooie snoek gemist. Deze kwam helemaal het water uit springen om mijn Rapala Magnum volledig te missen. Trevor begon direct deze rietkraag af te vissen, gevolgd door Silvo. Het duurde niet lang of Trevor, Silvo en ik stonden alledrie een snoek te drillen De snoeken in deze baai waren de sterkste snoeken die ik ooit aan mijn kunstaas heb gehad!  Wat een vechters!! Super sterke snoek in deze baai! De laatste baai van deze dag.       


Dag 4
De laatste visdag zou een halve worden, omdat we rond de middag de terugreis moesten aanvaarden. We zouden dus niet te ver weg gaan. In de baaien rond Loftahammar werden deze laatste dag vooral nog veel kleine snoekjes gevangen. De Lowrance X-125 was deze vier visdagen een uitstekend hulpmiddel om de snoeken aan de schubben te komen. Daarnaast maakte de dieptemeter een visdag in de Scherentuin een stuk veiliger. Want naast de indicaties (ondieptes en stenen onder het wateroppervlak) op de waterkaart van het gebied, gaf de dieptemeter een duidelijk beeld van de plotselinge veranderingen van dieptes in dit gebied. Dit draagt zeker bij aan alerter reageren tijdens het varen!! Aan het einde van deze dag was het tijd om in te pakken en terug te varen naar de haven. Het waren vier prachtige dagen in Zweden. We hebben weer een hoop geleerd over de Scherentuin en haar prachtige snoeken.

Jasper Groen.



© Dit artikel is exclusief geschreven voor EFFE VISSE in samenwerking met Jasper Groen en mag als zodanig niet gebruikt worden voor andere doeleinden buiten deze beide partijen om.